OPIS - WZORZEC RASY
Owczarka środkowoazjatyckiego można napotkać na obszarze Kazachstanu, Uzbekistanu, Turkmenii i Kirgizji. Występuje tam w różnych odmianach regionalnych. Na terenach stepowych występuje jego lżejsza odmiana, często skrzyżowana z chartami. W górach Pamiru psy są większe i silniejsze. Istnieją również zwierzęta o długim włosie z podszerstkiem, oraz odmiany krótkowłose.

Owczarek środkowoazjatycki jest psem spokrewnionym z dogiem tybetańskim i tureckim kangalem. Jest to pies doskonale przystosowany do warunków klimatycznych panujących w Azji Środkowej. Od wieków towarzyszył on Nomadom, chroniąc ich stada przed wilkami. Jednak wraz z zanikaniem tradycyjnego sposobu życia ten pies pasterski traci podstawę swej egzystencji. Rasie zagraża wyginięcie.


KRAJ POCHODZENIA: Rosja
DATA PUBLIKACJI OBOWIAZUJACEGO WZORCA: 1989

KLASYFIKACJA FCI:
Grupa 2 Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne.
Sekcja 2.2.
Molosy, typ górski. Podlegają próbom pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Owczarki środkowo-azjatyckie są psami dużymi lub powyżej średniego wzrostu, o mocnej budowie ciała, silnymi, odważnymi, nieufnymi wobec obcych, mało wymagającymi i przystosowującymi się łatwo do najróżniejszych warunków klimatycznych. Cechy te umożliwiają hodowlę owczarków środkowo-azjatyckich w różnych częściach kraju. Najczęściej spotyka się je w republikach środkowo-azjatyckich i przyległych do nich terenach.

TYP BUDOWY: Mocny, o masywym kośćcu i silnie rozwiniętej muskulaturze. Niekiedy spotyka się psy tej rasy mające tendencję do ociężałości. Gruba skóra z dobrze rozwiniętą i elastyczną tkanką łączną tworzy często w okolicach szyi i fałdy.
Wady: Otyłość.
Poważne wady: Wątła budowa ciała, niedostatecznie rozwinięta muskulatura, krzywica.
CECHY USPOSOBIENIA: Pies o dużej potrzebie ruchu; spokojny i zrównoważony. Dominującą reakcją jest aktywna obrona.
Wady: Brak odpowiedniego temperamentu, bojaźliwość.
Poważne wady: Bardzo duża pobudliwość, tchórzostwo.

CECHY PŁCI: Dobrze zaznaczone, psy o wyraźnie samczym typie, mocniejsze i masywniej zbudowane niż suki. Różnice płci wyraźnie widoczne.
Poważne wady: Psy o suczym wyrazie, jedno- lub obustronne wnętrostwo

INDEKS FORMATU:   Psy: 100-105,
INDEKS FORMATU:   Suki: 102-108
Wady: Niewielkie odchylenia od obowiązującego formatu.
Poważne wady: Znaczne odstępstwa od obowiązującego formatu.

WYSOKOŚĆ W KŁĘBIE:   Psy minimum 65 cm,
WYSOKOŚĆ W KŁĘBIE:   Suki minimum 60 cm
Wady: Wysokość w kłebie u psów od 64 do 60 cm włącznie, u suk pomiędzy 60 a 58 cm.
Poważne wady: Wysokość w kłębie u psów poniżej 60 cm, a poniżej 58 cm u suk

SZATA: Twardy, prosty włos z dobrze wykształconym podszerstkiem. Na głowie i przedniej stronie kończyn krótki i gładko przylegający.
W zależności od długości włosa psy dzielą się na:
a)   długowłose, o sierści długości 7-8 cm na grzbiecie, uszach, szyi, kończynach i ogonie.
b)   krótkowłose, o gładkiej sierści długości 3-5 cm.
Poważne wady: Bardzo krótka sierść, brak podszerstka, miękki, falujący lub kręcony włos.
UMASZCZENIE: Białe, czarne, szare, słomkowe, rude, brązowoszare, pręgowane, srokate i nakrapiane.

GŁOWA: Masywna, o szerokiej mózgoczaszce i dobrze wykształconych kościach policzkowych. Płaskie czoło ze słabo zaznaczonym stopem. Kufa nieco krótsza niż mózgoczaszka, szeroka między oczami i niemal nie zwężająca się; patrząc z przodu i z góry graniasta, z profilu przypomina stożek, z grubymi, nieco obwisłymi, zakrywającymi kąciki warg faflami. Trufla nosa dobrze rozwinięta, czarna. U psów o jasnym umaszczeniu dopuszczalna brązowa trufla.
Wady: Mała głowa, bardzo silnie wystające kości policzkowe, wypukłe czoło, silnie zaznaczony stop, wystające łuki nadoczodołowe, za krótka lub za długa kufa, pofałdowana skóra na głowie.
Poważne wady: Wąska, lekka głowa, szpiczasta lub poddarta kufa.
USZY: Małe, wiszące, nisko osadzone, trójkątne, krótko kopiowane.
Wady: Wysoko osadzone, nie cięte uszy.
OCZY: Ciemne, szeroko rozstawione, okrągłe, ustawione frontalnie.
Wady: Jasne lub skośne oczy, opadające powieki, zmętniała rogówka.
ZĘBY: Białe, mocne, zwarte, siekacze ustawione w jednej linii, zgryz nożycowy.
Wady: Nieproporcjonalne do wieku zużycie zębów, połamane zęby, o ile nie zmienia to zgryzu, brak więcej niż dwóch P1 lub jednego P1 i jednego P2; lekki żółty nalot na zębach.
Poważne wady: Małe, słabe zęby; nieregularnie ustawione siekacze, jakiekolwiek odstępstwo od prawidłowego zgryzu nożycowego; brak kła lub siekacza; brak P3, P4 lub jakiegokolwiek trzonowca; silnie uszkodzone szkliwo.
SZYJA: Krótka, muskularna, nisko noszona, tworząca z linią grzbietu kąt 30-40 stopni.
Wady: Wydłużona szyja, niedostatecznie umięśniona; silnie zaznaczone podgardle.
KLATKA PIERSIOWA: Szeroka i głęboka, z dobrze wysklepionymi żebrami, jej dolna linia sięga do wysokości łokci lub poniżej nich.
Wady: Spłycona lub słabo rozwinięta klatka piersiowa; wyraźnie obwisła skóra pod klatką piersiową.
Poważne wady: Płaska, wąska, płytka i niedostatecznie rozwinięta klatka piersiowa.
BRZUCH: Lekko podkasany.
Wady: Nadmiernie podkasany (charci) lub niewystarczająco podkasany (zbyt obszerny) brzuch.
KŁAB: Wyraźnie zaznaczony, szczególnie u psów, wysokość w kłębie jest o 1-2 cm większa od wysokości zadu.
Wady: Słabo zaznaczony, zbyt mało wzniesiony ponad linię grzbietu kłąb.
GRZBIET: Mocny, prosty, szeroki.
Wady: Miękki lub nieznacznie wypukły grzbiet.
Poważne wady: Łękowaty lub karpiowaty grzbiet.
LĘDŹWIE: Krótkie, szerokie, lekko wysklepione.
Wady: Wydłużone, proste lub zbyt silnie wysklepione lędźwie.
Poważne wady: Długie, wąskie lub zapadnięte lędźwie.
ZAD: Szeroki, muskularny, ustawiony niemal poziomo.
Wady: Lekko ścięty zad.
Poważne błędy: Wąski, krótki, mocno ścięty lub przebudowany zad.
OGON: Wysoko osadzony, zwisający, sierpowaty, sięgający do stawów skokowych; krótko kopiowany.
Wady: Niekopiowany ogon.
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Patrząc z przodu proste i równoległe, ich długość od podłoża do łokci przewyższa nieznacznie połowę wysokości w kłębie. Kąt stawu barkowego wynosi ok. 100 stopni. Proste, mocne i długie przedramiona; krótkie, szerokie, mocne, pionowo ustawione śródręcze.
Wady: Niewielkie odchylenia w kątowaniu stawów barkowych, łapy lekko wykręcone do wewnątrz lub na zewnątrz, nieco luźne nadgarstki.
Poważne wady: Zbyt strome lub wąsko ustawione łopatki; zdeformowany kościec; luźne nadgarstki, silnie wykręcone do wewnątrz lub na zewnątrz łapy.
KOŃCZYNY TYLNIE: Równoległe, na wysokości stawów kolanowych i skokowych nieco wyprostowane, krótkie podudzie, mocne, ustawione pionowo śródstopie.
Wady: Nie do końca równoległe ustawienie tylnych kończyn, nieco zbyt wąskie ustawienie stawów skokowych, nieco strome kątowanie tylnych kończyn.
Poważne wady: Wyraźnie nierónolegle ustawione tylne kończyny, kabłąkowate lub przesadnie stromo kątowane kończyny.
ŁAPY: (przednie i tylnie) Mocne, owalne, zwarte.
Wady: Podłużne, płaskie łapy, o mało zwartych palcach.
Poważne wady: Bardzo płaskie łapy, z szeroko rozstawionymi palcami.
CHODY: Krótki, ciężki kłus przechodzący w galop jest charakterystycznym sposobem poruszania się tej rasy. W kłusie kończyny poruszają się nieco zbieżnie.
Wady: Niewielkie odchylenia od opisanych we wzorcu prawidłowych chodów.
Poważne wady: Sztywny, związany chód.

WADY DYSKWALIFIKUJACE: Jakiekolwiek odstępstwa od zgryzu nożycowego. Brak siekacza lub kła; brak P3, P4 lub jakiegokolwiek trzonowca.
UWAGA: Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie
.
góra strony <<< poprzednia strona <<< strona główna <<<