Po raz pierwszy w hodowli byłem ok. 6 lat temu. Wtedy było tam zaledwie kilka psów (najbardziej zapamiętałem Agenta i Suzi), niewiele wtedy wiedziałem o Azjatach, właściwie widziałem ta rasę po raz pierwszy, ale od razu mi się spodobały. Na pierwszy rzut oka masywne i majestatyczne. Nie bardzo dało się z nimi zaprzyjaźnić, jak na Azjatę przystało, a mimo to wiedziałem, że kiedyś właśnie takiego psa będę miał.

Wiedziałem już jak wyglądały, ale niezupełnie wiedziałem jaki mają charakter, czego można się po nich spodziewać, co lubią, a czego (kogo) nie. To, że nie lubią obcych już wiedziałam :) Coraz częściej zacząłem odwiedzać raczkującą powoli stronę ZWW i stopniowo zdobywałem wiedzę teoretyczną. Opisy psów, historie, zdjęcia Azjatów, coraz bardziej zaczęły mnie interesować. Kupno owczarka było już tylko kwestią czasu.

No i doczekałem się, na stronie ukazała się informacja o planowanym miocie E, nie bardzo wierzyłem, że akurat jeden z tych szczeniaków będzie mój, ale właśnie nad zdjęciami Zorra i Bajki "rozpływałem się" najbardziej więc któryś E-szczeniak ostatecznie musiał być mój :).
No i stało się. We wrześniu odebrałem moją pierwszą Azjatkę. Etna od samego początku nie miała najmniejszych problemów z przystosowaniem się do nowego otoczenia. Nawet w drodze do swojego nowego domu była wyjątkowo spokojna, a po przyjeździe od razu "ustawiła sobie" inne psy, mimo że miała 2 miesiące już wiedziała po co przyjechała i jaka będzie jej tutaj rola :).

Wiedziałem, że może być ciekawie. i rzeczywiście było. Interesowało ją praktycznie wszystko i zdaje się, że to się akurat nie zmieniło się do dzisiaj, bo wiecznie trzeba mięć na nią oko bo zawsze znajdzie się jakiś powód, żeby nie siedzieć w kojcu. Początkowo bardzo śmiało sprawdzała na ile może sobie pozwolić, właściwie nie sprawdzała tylko po prostu robiła to na co miała ochotę ale szybko trzeba było wybić jej to z głowy, tak żeby każde z nas znało swoją rolę, a właściwie, żeby Etna znała granice, które nierzadko próbowała przekroczyć. Okazało się też, że trudno jest karcić 2 miesięcznego szczeniaka, (który tylko pozornie jest taki słodki i niewinny), ale konsekwencja przyniosła efekty. Dzisiaj Etna ma już rok i jest już w miarę ułożonym psem.

Zdarzają się jeszcze małe "usterki", ale bardziej wynika to z braku mojego doświadczenia niż z jej charakteru. Etna to po prostu prawdziwa Azjatka. Czasem uparta, samowolna, na wszystko daje sobie czas (zawsze ma go więcej niż ja :), ale jednego nie można jej odmówić- tego, że jest taka jaka miała być. Po ojcu odziedziczyła miłość do ludzi, zwłaszcza dzieci, chociaż to nie ujmuje jej umiejętnościom jako stróża. W nocy cały czas jest "na nogach", ale nie jest porywcza i nigdy nie rzuca się na nic i na nikogo niepotrzebnie. Po matce, odziedziczyła charakterek małego buntownika, zaczepki to jej ulubione zajęcie. Zawsze będzie "walczyć" o swoje, zwłaszcza jeśli chodzi o jedzenie (widocznie środkowa Azja podświadomie nadal tkwi w jej głowie :). Nawet imię pasuje do niej jak mało do którego psa. Uważam, że jest to bardzo dobre skojarzenie.

Zrównoważony charakter Barhana i typowo azjatycki charakterek Baykalay, dały świetny balans. Nie mogę wypowiadać się za innych właścicieli psów z tego miotu, znam tylko Etnę (trochę też Enę i Eleonorę, które kilka razy widziałem na WW) i wiem czego się po niej spodziewać, ale wydaje mi się , że pies z takiego skojarzenia jest świetnym rozwiązaniem (jeśli w ogóle można tak to określić) dla kogoś kto chce mieć Azjatę ale boi się jego twardego charakteru. Z perspektywy czasu widzę, że oprócz tego, że mam stróża, to mam jeszcze świetnego psa, który zawsze ma swoje zdanie ale o to mi właśnie chodziło.

Widzę też, że nie warto oszczędzać kupując psa z takim przeznaczeniem, bo nigdy nie wiadomo co sobie bierzemy na głowę. WW to świetna hodowla, zdecydowanie jedna z lepszych, gdybym tylko mógł sobie na to pozwolić, prawdopodobnie już teraz miałbym drugiego Azjatę z tej hodowli. Może wygląda to jak artykuł sponsorowany, ale nim nie jest :) - jest to podziękowanie za właściwe dobranie psa do moich oczekiwań. W związku z tym, że miot E niedługo kończy swój pierwszy rok, a przy okazji korzystając z tego, że strona ZWW stoi otworem dla odwiedzających, postanowiłem coś od siebie napisać. A jeśli ma to kogoś przekonać do kupna psa z tej hodowli to tym lepiej, a wiem z pierwszej ręki, że Barhan i Bajka najprawdopodobniej znowu będą rodzicami :)

POLECAM!!!

Adam.