.: CAO Poland Z Winnickiego Wzgórza owczarek środkowoazjatycki :.

PAYTAR AK-NUKER

Paytar Ak-Nukkei Kaira Różnana Jutrznia.

Paytar Ak-Nukke - 3,5 roku.

Paytar Ak-Nukker - 22 miesiące

Rożnie bywa w życiu, tak i w mojej hodowli, po czasach dobrych i sukcesach przychodzą niepowodzenia i drobne porażki, dobrze jednak być przygotowanym duchowo na takie momenty i z ufnością czekać co przyniesie los. Ten kończący się już rok obfitował w wiele różnych sytuacji, z którymi przyszło mi się zmierzyć. Przekonałem się, że trzeba być konsekwentnym i bez względu na niesprzyjające okoliczności realizować swoje zamierzenia.
Chciałbym osiągnąć w mojej hodowli, aby to moje psy i ich osiągnięcia budowały jej autorytet i rangę mojej hodowli.
Nagłe odejście Hummera i przeniesienie Akbakara do innej hodowli, spowodowało pewną zmianę moich planów hodowlanych.
Na Winnickie Wzgórze przybył Paytar i hodowlane szczęście chyba znów zaczęło mi sprzyjać. Był to bodziec, aby zabrać się do wytężonej pracy i nabrania zamierzonego tempa przygotowania nowych piesków.
Paytarek i inne pieski codziennie, z samego rana wypuszczam na wybiegi, gdzie następuje poranna gimnastyka, szczenięta rozradowane biegają, dokazują, mocują się i trenują zapasy, w ten sposób spalają tkankę tłuszczową i budują masę mięśniową, rozwijają sprawność i siłę.
Nie ma jednakowych i równych psów, każdy jak jeden jest inny, jeden jest przedsiębiorczy, drugi 'charakterny i porywczy', trzeci wyróżnia się szybkością, następny jest nieśmiały, inny wyróżnia się siłą a jeszcze inny agresją. Te najostrzejsze psy dominują i maja uprzywilejowaną pozycję w stadzie,
Paytarek to piesek, żartobliwie bym określił, 'z piekła rodem' - ma w sobie dużo humoru i chęci do zabawy, to młodzian o ciekawskim charakterze, taki mały włóczykij, ciągle uganiający się za spódniczkami na wybiegu.

30 dni

3 miesiące - Paytar z prawej

3 miesiące

Jego sąsiad Barhan na dzień dzisiejszy to kapitan drużyny, od samego początku uczy go dobrych manier i właściwego zachowania w stadzie, to żywa poradnia psich zwyczajów i swoim zachowaniem daje przykład młodszym psom.
Kiedy szef odpoczywa i wyleguje się, młody nie narzuca się i nie pozostaje mu nic innego jak czekać kiedy starszy rangą da hasło do zabawy.
W takich sytuacjach najlepiej widać zdolności porozumiewania się psów miedzy sobą, jak to robią to już jest ich tajemnicą.
Dla moich szczeniąt i młodzieży to nader udany pokaz i szkoła systemu społecznego stada, podział funkcji i pozycji każdego psa, a te które tego nie przestrzegają czeka kara ze strony całego stada, na która ja nie mam i nawet nie chcę mieć wpływu.
Planuję Paytara wychować na sumiennego wartownika stada i terenu, zwłaszcza, że od samego początku przejawia duże chęci do współpracy, poświęcam mu dużo uwagi i czasu na przygotowanie go do obcowania z ludźmi i poznawania otoczenia. W miarę spacerów i przebywania na zewnątrz wzrasta jego pewność siebie i umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach, z którymi się spotyka.
W pierwszych kontaktach ze światem zewnętrznym był bardzo ostrożny, ale jego ostrożność była całkowicie uzasadniona. Co najważniejsze od początku widać było, że nie jest strachliwy, cały czas był zwarty i w pogotowiu. Z Paytarem pracuje się bardzo dobrze - można powiedzieć, że praca wrze i posuwa się naprzód tak, jak bym tego oczekiwał. Pełen pozytywnych emocji i energii, sprawuje się znakomicie i dobrze sobie radzi, chociaż 'pilotowanie' młodego psa z bystrym charakterem, który ma wyjątkowy zadatki na psa użytkowego, nie jest takie proste.

4,5 miesiąca

Wrodzone nawyki i zdecydowany charakter, to moim zdaniem zasługa ciągłości genetycznej hodowli Ak-nukker, mimo tego, że przyszło mu żyć w całkowicie innej kulturze. Dlatego najtrudniejsze zadanie w tym momencie - to zaszczepić w nim silę i umiejętności, by pokonał w pierwszych dniach strach przed nowoczesną techniką, która na co dzień będzie go otaczać. By umiał spokojnie stawiać czoło światu zewnętrznemu, by nabrał przekonania ze świat zewnętrzny nie jest wcale okrutny.
W takich próbach i sytuacjach pojawia się wiele trudnych i ryzykownych momentów, ale pierwsze dni pokazały, że Paytar przed niczym nie ucieka, podniesione uszy i momentami najeżona sierść oraz podniesiony ogon w warunkach miejskich to oznaka pewności siebie. Przy tym wszystkim zauważyłem, że Paytar wykazuje zadatki na dobrego psa wystawowego.
Młody Paytar to pilny i zawzięty uczeń, poddany próbom pokonuje trudności bez większych problemów. Te ciągłe obserwacje i przykłady jego prawidłowych zachowań zacieśniły naszą współpracę,
Paytar dobrze odbiera sygnały, zwraca uwagę na wszystko i dokładnie wykonuje polecenia, długo pracowaliśmy razem, kładąc duży nacisk na tolerancje w stosunku do ludzi na zewnątrz i to chyba przynosi oczekiwane przeze mnie rezultaty.
Jako jego właściciel nie czuję się na siłach, by zmieniać zbyt mocno jego pierwotnej natury, gdyż nie jedno już człowiekowi wymknęło się pod kontroli, popełnione błędy w psiej sztuce wychowawczej niejednego przerosły, niejedna rasa została zepsuta właśnie przez człowieka i jego dążenie do sukcesów za wszelka cenę. Zależało mi, aby stał się zwierzęciem odpowiedzialnym, o umiarkowanej agresji, wyzbytym stadnych nawyków i równocześnie staram się zachować wszelkie użyteczne cechy, przykładam dużo starań, by jego psychika w całości pozostała wierna charakterowi tej wspaniałej rasy.

4,5 miesiąca

7 mieisięcy

Od tysiącleci mamy władzę nad domowymi zwierzętami i należy starać się jak najlepiej to wykorzystać, a mamy wiele przykładów, że nie można z nimi wiele zrobić na siłę, a przede wszystkim na przekór ich naturze.
Paytarek, mimo że ma wszystkie cechy swych przodków, to jednak musi być psem współczesnym, umiejącym żyć w nowoczesnej cywilizacji.
To młodzian z prawdziwie użytkową duszą i charakterem, pomimo, że od tysięcy lat jego przodkowie byli brutalnie przygotowywani przez otoczenie do przetrwania w warunkach, gdzie natura nie zna litości, a przede wszystkim jest nosicielem genów jednej z czołowych pod względem użytkowości rosyjskiej hodowli Ak-Nukker. Mam świadomość, że wywodzi się z linii, które nigdy nie ugięła się przed nikim, poza swoim panem i domownikami. Dlatego wszystkie poczynania dokładnie obmyślam i analizuję, robię z myślą o pierwszych jego wystawach, a z tym mamy pełne ręce roboty.
Pierwsze kontakty z halą wystawową były tak zorganizowane, aby nie były dla niego wstrząsem - wystawy powinny zdobywać ich umysły i serca, ale z doświadczeń wcześniejszych wiem, że to jest bardzo trudne. Pierwszym i najważniejszym sprawdzianem była wystawa w NOWEJ RUDZIE i nie miałem do końca pewności czy Paytar wychodząc na ring nie zbuntuje się i nie nie będzie miał oporów, by wejścia na halę w gęsty tłum zwierząt i ludzi.
Gdy by nawet tak się stało, nie można mieć do niego pretensji, lecz trzeba rozumieć i uszanować, a przede wszystkim nie przejąć się tym, to wszystko jest prawdopodobne i mieści się w psich normach.
Wejście na hale to był kluczowy moment dla Paytara - wprowadzając go, czujnie obserwowałem jego zachowanie - w pierwszych chwilach Paytar czuł się jak 'pan młody' wchodzący po raz pierwszy do kościoła, ale po pierwszych krokach dalej wszystko poszło gładko.
A przede mną stanął następny egzamin - wchodząc na ring z nim musiałem się liczyć ze stanę twarzą w twarz z sędzią oceniającym psy, który być możne pierwszy raz widzi Azjatę na oczy i będzie decydował jak ma wyglądać i zachowywać się typowy Azjata.
Mimo wszystko to był prawdziwy sprawdzian i rozliczenie z naszej dotychczasowej pracy. Było to największe moje dotychczasowe wyzwanie w pracy hodowlanej i nie lada ciężar do udźwignięcia. W Nowej Rudzie Paytar przed ringiem był trochę niespokojny, ale w ringu poszło wszystko po naszej myśli. Ładnie się zaprezentował, a najważniejsze, że w opisie Pluszka i Paytar zostały docenione za zrównoważony charakter. Dlatego mam nadzieję, że moja praca pozwoli utemperować ich dzikie charaktery, a ja będę postrzegany jako hodowca, który docenia użytkowość psów i udział w wystawach. Mam świadomość, że będzie trzeba poświęcić na to wiele czasu i ciężkiej pracy.

7 mieisięcy

Jestem nawet dumny z dotychczasowych doświadczeń, zależy mi bardzo na tym, by moje psy mogły czuć się wszędzie pewnie i bezpiecznie, że należy jak najlepiej wykorzystać ich charaktery i moje dotychczasowe doświadczenia i umiejętności, aby w przyszłych hodowlanych planach zachować w tej materii właściwą rozwagę i wyczucie. Liczę na powodzenie takiego sposobu pracy z psami.
A STAWKA JAK ZAWSZE JEST BARDZO WYSOKA :)